Film eleştirisi

Shinsuke Sato'nun 'I Am a Hero'sunun komik olduğunu inkar edemeyiz ama harika bir film olmaktan çok uzak.

İlk andan itibaren çok tahmin edilebilir olmasına rağmen, Ariel Kleiman'ın 'Partizan' adlı ilginç Avustralya önerisi.

Todd Strauss-Schulson'ın uzun metrajlı filmi 'Son Kızlar'ın ilk gösterimi Sitges Festivali'nin en büyük kazananlarından biri oldu.

'Yeşil Oda', kazananlar listesinde yer almamasına rağmen, şüphesiz 2015 Sitges Festivali'nin en iyi filmlerinden biri oldu.

New York Festivali'ne katılan eleştirmenler, yarışmanın kendileri için en iyi olanı seçti.

Pek çok kişi, Sitges Film Festivali'nde 'Mandalina' gibi filmlerin nasıl yapıldığını merak ediyor, ama kesinlikle takdir ediliyorlar.

Michael Almereyda'nın birçok çalışmasında olduğu gibi 'Experimenter' adlı bu yeni filmiyle bağlantı kurmak zor.

Cédric Anger bizi 70'lerin sonlarında hem Fransız polisini hem de jandarmayı alt üst eden katillerden birine yaklaştırıyor.

Paula Ortiz, 'Blood Wedding'in uyarlaması olan 'The Bride' filmiyle bizi Lorca'nın evrenine yaklaştırıyor.

Sitges Festival 2015, geçtiğimiz Cuma günü Robert Eggers'ın 'The Witch' filmiyle başladı ve sonunda yarışmanın bir baskısı için değerli bir başlangıç ​​oldu.

Bugünlerde Toronto Festivali'nde bir araya gelen eleştirmenler, Kanada yarışmasının en iyilerinin yer aldığı listeler hazırladı.

Bu yıl Molins de Rei Korku Filmleri Festivali, aşırı derecede olağanüstü filmler olmadan, ancak kabul edilebilir bir ortalama düzeyde oldukça düzenli oldu.

"Bir Zombi Soykırımından Kurtuldum" Molins de Rei Korku Film Festivali'nin en iyi filmi değildi, ama en komik olanıydı.

"Yıldızlı Gözler", Molins de Rei Korku Film Festivali'nin kazananlar listesinde başrol oyuncusu Alexandra Essoe için Özel Mansiyon ile öne çıktı.

Molins de Rei Festivali'nin bu sayısının en tuhaf önerisi kuşkusuz "Portakaldaki Adam" oldu.

"Julia, Molins de Rei Korku Film Festivali'nin ödüllü filmlerinden biri oldu.

Daniel Myrick'le ilk çıkışının büyük patlamasından 15 yıl sonra, Eduardo Sánchez "Var" ile eski görüntülere geri dönüyor.

Brian O'Malley'in ilk uzun metrajlı filmi "Let Us Prey", Sitges Festivali'ni geçtikten sonra Molins de Rei Korku Film Festivali'ne geldi.

"Living Dark"ın gerçekleştirilmesinden altı yıl sonraya kadar neden ışığı görmediğini anlamak zor.

Billy Sense, Molins de Rei Korku Filmleri Festivali'ne klasik "Frankenstein"ı bilimkurgu türündeki "Closer to God"da incelemesiyle geldi.

Korku komedileri, özellikle festivallerde iyi sonuç verme eğilimindedir ve "Banliyö Gotik" de bir istisna değildir.

Martín Desalvo, ilk solo uzun metrajlı filmi "The day getirdi karanlığa" ile bize yeni bir vampirizm vizyonu sunuyor.

Molins de Rei Festivali'nin ilk gününde, şüphesiz korkudan bahseden diğer birkaç film gibi bir film olan "Sonbahar Kanı"nın keyfini çıkardık.

Audrey Cummings'in yönettiği "Berkshire County", Molins de Rei Festivali'nin resmi bölümünü başlatmaktan sorumlu filmdi.

Bu, 10. Sitges Festivali'nde izlenen en iyi 47 film arasında yer alıyor.

David Robert Mitchell, yeni filmi It Follows ile her şeyin sanıldığından çok daha basit olduğunu gösterdi.

"Hayvanlar Düşlediğinde", Tomas Alfredson'ın "Doğru Kişiyi İçeri Girmesine İzin Ver"i gerçekleştirmeye yönelik başarısız bir girişimdir, ancak kurt-kadınlarla birlikte.

Kevin Smith, komedi ve tuhaf korkuyu bir arada sunan yeni filmi "Tusk" ile yenilendi.

Alexandre Bustillo ve Julien Maury'nin yeni filmi "Aux yeux des vivants" 47. Sitges Film Festivali'nde büyük heyecan yarattı.

Fantastik ve Amerikan bağımsız sinemasının bir karışımı olan "Jamie Marks is Dead"in hem Sitges hem de Sundance'de olmasına şaşmamalı.

Çok Noah Chomsky ve küçük Michel Gondry. Bu "Uzun Olan Adam Mutlu mu?"

Hiç şüphesiz Shahram Mokri'nin "Balık ve Kedi"si, Sitges Festivali'nin bu sayısının en cüretkar önerilerinden biri.

"Goodnight Mommy", muhtemelen 47. Sitges Film Festivali'nin en iyi filmlerinden biridir.

Leigh Janiak'ın çalışması ilginç olan hiçbir şey yok, ne kancayı takan ne de korkutan, bir o kadar da sürpriz olmayan bir film.

Bize yeni bir şey göstermese de, Jeong Yeon-shik'in kaseti "The Fives" bir hit üründen fazlası.

Bir Hitoshi Matsumoto filmiyle yüzleşmek zorlu bir iştir ve "R100"deki satır aralarını okumanız gerekir.

Ana Lily Amirpour'un ilk uzun metrajlı filmi "A Girl Walks Home Alone at Night", 47. Sitges Festivali'nin en çok izlenen filmlerinden biriydi.

Maximilian Erlenwein'in aksiyon gerilim filmi "Stereo" ilk başta görgü kurallarını ima ediyor ama olay örgüsü ilerledikçe kayboluyor.

47. Sitges Film Festivali'nin ana sloganını diğerlerinden daha iyi temsil eden bir film varsa o da "Atbaşı"dır.

Vietnam sineması, Sitges festivalinin yeni baskısında fütürist film "2030" tarafından temsil edildi.

Aksiyon tılsımı olarak, "İçindeki Şeytan" olarak binlerce kez izledik ve psikolojik bir gerilim olarak göründüğü gibi, mantıksız.

Till Kleinert'in "Der Samurai" iyisiyle kötüsüyle Sitges Festivali'nde buluşmayı umduğunuz ve arzu ettiğiniz filmlerden biri.

Marjane Satrapi, kendisinden beklenebilecekleri, iyi bir dozda mizah sunan yeni filmi "The Voices" ile tanışıyor.

"Uzay İstasyonu 76" ile karşı karşıya kaldığımızda kendimize sormalıyız: Yönetmen bu filmden ne istedi?

"The Stranger"ın en büyük kusurlarından biri, kendine karşı dürüst olmaması.

"Deri Altında"yı beğenmiş biri olarak, filmin kendisi için tavsiye etmiyorum.

Jonas Govaerts, ilk uzun metrajlı filminde hedeften fena şekilde çıkmıyor ve "Cub"ın parlak anları olmasa da gerilimi oldukça iyi idare edebiliyor.

Guy Ritchie ve Tarantino'nun "Kill Bill"inin ilk günlerinin ortasında, Sion Sono'nun yeni kaseti "Neden Cehennemde Oynamıyorsun?"

Hélène Cattet ve Bruno Forzani, Atlantida Film Festivali'nde görebileceğimiz bir başka hipnotik film olan "Vücudunuzun Gözyaşlarının Garip Rengi" ile geri dönüyor.

Çevrimiçi yarışma Atlantida Film Fest aracılığıyla, Jan Hrebejk'in bir Çek önerisi olan "Balayı" alıyoruz.

Atlantida Film Fest aracılığıyla İzlanda'nın en ilginç önerisi olan "Atlar ve İnsanlara Dair" (Hross í oss) ile karşılaşıyoruz.

"Prens Avalanche", genellikle Sitges Festivali'nde gösterilen sinema türünden çok uzak, hatta Katalan yarışmasında bile her şeyin bir yeri var.

İsrailli yönetmenler Aharon Keshales ve Navot Papushado, "Kuduz" adlı filmleriyle 2010'daki başarısının ardından, "Big Bad Wolves"da işbirliğini tekrarlıyorlar.

İspanya'daki Sitges Festivali'ndeki galasında yönetmenin kendisinin de belirttiği gibi, her biri "Tutarlılık"tan kendi sonuçlarını çıkarsın.

Biz neysek oyuz, daha doğrusu bizi biz yapanlarız. Jim Mickle'ın "Biz Biz Oyuz" ile bizim için anlamı budur.